Bedrijfsruimte opzeggen wegens renovatie: niet zomaar dringend eigen gebruik

Geschreven door Thijs Liebregts
25 september 2025 · 3 minuten leestijd

Een verhuurder van bedrijfsruimte kan de huur opzeggen wegens dringend eigen gebruik. Renovatie valt daar ook onder, maar alleen als de renovatie zonder beëindiging van de huur niet mogelijk is. Dat is een hoge drempel. Het gerechtshof Amsterdam liet in 2019 zien hoe hoog (ECLI:NL:GHAMS:2019:2810). Ik neem de uitspraak hier kort met u door.

Feiten

Een belegger was eigenaar van een winkelpand in Amsterdam, waarin al lange tijd een coffeeshop zat. De belegger zegde de huur op tegen 31 maart 2017. Hij wilde het pand renoveren, de fundering herstellen en de winkel daarna verhuren aan een huurder in een hoger segment. Ook speelde mee dat de financier van de belegger geen panden met coffeeshops financierde. De huurder stemde niet in met de opzegging. Het gaat hier om een winkel, dus om bedrijfsruimte met volledige huurbescherming. Voor kantoorruimte gelden andere regels, zie ontruimingsbescherming van kantoorruimte.

Juridisch kader

Volgens artikel 7:296 lid 1 onder b BW kan de rechter de huur beëindigen als de verhuurder het gehuurde dringend nodig heeft voor eigen gebruik. Onder duurzaam eigen gebruik valt niet de verkoop van het pand, maar wel renovatie die zonder beëindiging van de huur niet mogelijk is. Na de eerste tien jaar kan de verhuurder ook opzeggen op grond van een belangenafweging (artikel 7:296 lid 3 BW).

Toepassing

Het hof wees beide gronden af. Allereerst kon de huurder op grond van artikel 7:220 BW worden verplicht mee te werken aan dringende werkzaamheden en renovatie. Die medewerking kan de verhuurder zo nodig via de rechter afdwingen. Ook een hogere huurprijs na renovatie kon de verhuurder bereiken zonder opzegging, namelijk via een nadere huurprijsvaststelling op grond van artikel 7:303 BW. Daarmee viel de gestelde financiële noodzaak weg.

Verder veranderden plaats en functie van het gehuurde niet wezenlijk. Een uitbreiding van 15 m² vloeroppervlak was daarvoor te weinig. De wens om aan een ander segment te verhuren maakte het gebruik evenmin anders. De funderingswerkzaamheden konden volgens de offerte vanuit de kruipruimte plaatsvinden en ook de overige werkzaamheden waren niet zo ingrijpend dat de huur daarvoor moest eindigen.

Ook de belangenafweging viel in het voordeel van de huurder uit. De huurder was voor zijn levensonderhoud van de zaak afhankelijk en verplaatsing van de onderneming was geen reële mogelijkheid. Daartegenover stond vooral de wens van de belegger om weer over zijn pand te beschikken.

Wat betekent dit?

De uitspraak is illustratief. De rechter toetst namelijk of de renovatie werkelijk niet kan plaatsvinden terwijl de huurder blijft zitten. Een beter rendement of een andere huurdersmix is geen dringend eigen gebruik. Dat is pas anders als de verhuurder het pand ingrijpend verbouwt, bijvoorbeeld bij sloop en nieuwbouw of bij een indeling die de huurruimte wezenlijk verandert. Een renovatieplan met tekeningen, een begroting en een planning is dan onmisbaar.

Wijst de rechter de beëindiging wel toe, dan kan hij de verhuurder veroordelen tot een tegemoetkoming in de verhuis- en inrichtingskosten van de huurder (artikel 7:297 BW). Daarmee moet de verhuurder in zijn begroting rekening houden.

Conclusie

Wilt u renoveren met behoud van de huurder, dan biedt artikel 7:220 BW in combinatie met een huurprijsherziening meestal meer dan een opzegging. Wilt u wel van de huurder af, dan moet de renovatie zo ingrijpend zijn dat de huur niet kan doorlopen. Bent u van plan een verhuurd winkelpand te renoveren? Neem gerust contact met ons op om te sparren over de mogelijkheden.

LiebregtsLeistra

Waar kunnen we u mee helpen?

Contact