Bedrijfsruimte voor twee jaar verhuren: zo voorkomt u huurbescherming

Geschreven door Stijn van der Linde
17 juli 2025 · 6 minuten leestijd

Veel verhuurders van winkel- en horecaruimte kiezen bij een nieuwe huurder voor een korte eerste huurperiode. Dat is begrijpelijk: u wilt eerst zien of de huurder zijn huur betaalt en of de formule aanslaat. De wet geeft daarvoor een eigen regeling. Een huurovereenkomst voor bedrijfsruimte van twee jaar of korter valt namelijk buiten de huurbescherming. Toch gaat het in de praktijk geregeld mis, omdat de huurder na afloop gewoon blijft zitten. In dit artikel bespreek ik hoe de regeling werkt, waar de valkuilen zitten en wat u als verhuurder moet doen.

Juridisch kader

Voor bedrijfsruimte in de zin van artikel 7:290 BW (winkels, horeca, ambachtsbedrijven, hotels en campings) geldt een stevige huurbescherming. De huurovereenkomst geldt in beginsel voor vijf jaar en loopt daarna van rechtswege vijf jaar door (artikel 7:292 BW). De verhuurder kan alleen op de gronden van artikel 7:296 BW opzeggen en de huurder hoeft niet te vertrekken zolang de rechter het einde niet heeft vastgesteld.

Daar is één belangrijke uitzondering op. Volgens artikel 7:301 lid 1 BW zijn de beschermingsbepalingen niet van toepassing op een overeenkomst van twee jaar of korter. Kortgezegd: de huur eindigt dan door het verstrijken van de afgesproken termijn, zonder dat een opzegging of een rechterlijke procedure nodig is.

De valkuil: langer dan twee jaar in gebruik

Het tweede lid van artikel 7:301 BW bevat de valkuil. Heeft het gebruik langer dan twee jaar geduurd, dan geldt van rechtswege een overeenkomst voor vijf jaar, waarop de al verstreken twee jaar in mindering komen. Op die overeenkomst is de volledige huurbescherming van toepassing.

Laat u de huurder na afloop van de twee jaar dus nog een paar weken zitten, bijvoorbeeld omdat u nog in gesprek bent over een vervolg, dan zit u vast aan een huurovereenkomst voor in totaal vijf jaar. Met daarna een verlenging met vijf jaar en alle opzeggingsregels die daarbij horen.

Hetzelfde risico geldt bij opvolgende contracten. Sluit u met dezelfde huurder na afloop van een overeenkomst van twee jaar opnieuw een korte overeenkomst, dan telt de rechter de periodes in de regel bij elkaar op. Twee keer een jaar is dus geen manier om de bescherming te ontlopen.

Waar ging de zaak over?

Dat het ook goed kan gaan, laat een uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland zien (ECLI:NL:RBMNE:2018:5053). Een vennootschap huurde bedrijfsruimte voor twee jaar, van 1 januari 2016 tot en met 31 december 2017. Daarvoor had een andere vennootschap van dezelfde ondernemer het pand gehuurd. Na afloop bleef de huurder in het pand en deed een beroep op huurbescherming.

De rechter oordeelde dat de eerste huurovereenkomst met een andere rechtspersoon was gesloten en dat er geen grond was om beide overeenkomsten als één huurrelatie te zien. Bij een overeenkomst op grond van artikel 7:301 lid 1 BW gelden de beschermingsbepalingen niet, zodat ook geen opzegging nodig was. Gezien de omstandigheden van het geval kwam de huurder geen beroep op huurbescherming toe en de rechter wees de ontruiming toe.

Eigenlijk is dat een gunstige uitkomst voor de verhuurder, want de huurder zat inmiddels langer dan twee jaar in het pand. Enige voorzichtigheid is dus geboden: de beslissing steunt op de bijzondere omstandigheden van die zaak en zegt niet dat langer gebruik zonder gevolgen blijft.

Wat moet u als verhuurder doen?

Met een paar praktische stappen voorkomt u ongewenste huurbescherming:

  1. Leg de einddatum duidelijk vast. Neem in de huurovereenkomst op dat de huur op een vaste datum eindigt en dat de huurder het gehuurde dan leeg oplevert.
  2. Kondig het einde tijdig aan. Een opzegging is niet vereist, maar een brief een paar maanden voor de einddatum voorkomt discussie over de vraag of u het gebruik daarna hebt gedoogd.
  3. Beslis vóór het einde van de twee jaar. Wilt u verder met de huurder, sluit dan vóór het verstrijken van de termijn een nieuwe overeenkomst van vijf jaar. Artikel 7:301 lid 3 BW maakt dat mogelijk. Wilt u niet verder, laat de huurder dan niet langer zitten.
  4. Accepteer na de einddatum geen huur zonder voorbehoud. Een betaling die u zonder meer accepteert, kan worden uitgelegd als instemming met voortgezet gebruik.
  5. Vorder zo nodig snel ontruiming. Blijft de huurder zitten, start dan direct een kort geding tot ontruiming. Hoe langer u wacht, hoe sterker het beroep van de huurder op artikel 7:301 lid 2 BW.

Let op: de regeling geldt alleen voor bedrijfsruimte in de zin van artikel 7:290 BW. Voor kantoorruimte geldt geen huurbescherming, maar wel ontruimingsbescherming op grond van artikel 7:230a BW.

Voorbeeldformulering

Een duidelijke bepaling in de huurovereenkomst helpt om later discussie te voorkomen. Bijvoorbeeld:

"Deze huurovereenkomst is aangegaan voor de duur van twee jaar, ingaande op [datum] en eindigend op [datum]. Partijen beogen uitdrukkelijk een huurovereenkomst als bedoeld in artikel 7:301 lid 1 BW. De huurovereenkomst eindigt van rechtswege op de einddatum, zonder dat opzegging is vereist. Huurder levert het gehuurde uiterlijk op de einddatum leeg en ontruimd aan verhuurder op."

Zo'n bepaling is echter geen wondermiddel. De regels van artikel 7:301 BW zijn dwingend. Duurt het gebruik feitelijk langer dan twee jaar, dan helpt ook de mooiste formulering niet meer. Dat is dus vooral een kwestie van het bewaken van de einddatum.

Twee jaar te kort?

Soms wilt u de huurder langer dan twee jaar de tijd geven, maar zonder volledige huurbescherming. Dan biedt artikel 7:291 BW een alternatief. Bedingen die afwijken van de beschermingsregels zijn in beginsel vernietigbaar, maar niet als de rechter ze op gezamenlijk verzoek van partijen heeft goedgekeurd. Met zo'n goedgekeurd beding kunt u bijvoorbeeld een huur van drie of vier jaar zonder verlenging afspreken. Daarvoor moeten beide partijen wel meewerken, en de rechter toetst of de huurder voldoende beschermd is. Dat gezegd hebbende: in de praktijk is de goedkeuring een bruikbaar instrument als u met de huurder al overeenstemming hebt.

Conclusie

Een huurovereenkomst van twee jaar of korter is een goed middel om een nieuwe huurder eerst te leren kennen. De bescherming vervalt echter zodra het gebruik langer dan twee jaar duurt. Het is aan de verhuurder om de einddatum te bewaken en tijdig te beslissen.

Vragen?

Wilt u een bedrijfsruimte tijdelijk verhuren of blijft een huurder na afloop van de twee jaar zitten? Neem dan vrijblijvend contact met mij op. Ik denk graag met u mee!

LiebregtsLeistra

Waar kunnen we u mee helpen?

Contact