Sinds 1 juli 2024 is de Wet vaste huurcontracten van kracht. Een huurovereenkomst voor woonruimte die voor bepaalde tijd is gesloten, eindigt sindsdien in beginsel niet meer vanzelf. Voor een aantal specifieke groepen is tijdelijke verhuur echter nog wel mogelijk. Op 1 oktober 2026 oordeelde de kantonrechter in Enschede over zo'n tijdelijk contract (ECLI:NL:RBOVE:2026:6102). Hoe werkt deze uitzondering nu precies, en waar moet u op letten? In dit artikel bespreek ik de regels en de uitspraak.
Juridisch kader
Volgens artikel 7:271 lid 1 BW eindigt een huurovereenkomst voor bepaalde tijd niet door het enkele verloop van de huurtijd. De verhuurder moet opzeggen, en dat kan alleen op een wettelijke grond. Lid 2 maakt een uitzondering voor huur van twee jaar of korter aan personen die behoren tot een groep die bij algemene maatregel van bestuur is aangewezen. Dat is gebeurd in artikel 1 van het Besluit specifieke groepen tijdelijke huurovereenkomst. Het gaat om:
- studenten die voor hun studie tijdelijk in een andere gemeente of uit het buitenland komen;
- huurders die hun woning tijdelijk moeten verlaten vanwege dringende werkzaamheden of renovatie;
- personen uit de maatschappelijke opvang of in een sociale noodsituatie met een aantoonbaar urgente huisvestingsbehoefte;
- huurders met een tweedekanshuurovereenkomst;
- nabestaanden die de huur van een overleden huurder niet kunnen voortzetten;
- gescheiden ouders met minderjarige kinderen die in de buurt van hun kinderen willen blijven wonen;
- personen die voor hun werk tijdelijk op een van de Waddeneilanden moeten wonen;
- statushouders die vanuit de asielopvang wachten op definitieve huisvesting.
Let op: de huur eindigt ook bij deze groepen niet automatisch. De verhuurder moet de huurder volgens artikel 7:271 lid 2 BW uiterlijk één maand en niet eerder dan drie maanden vóór het einde schriftelijk informeren over de einddatum. Doet u dat niet, dan wordt de huur voortgezet voor onbepaalde tijd. En dan geldt de volledige huurbescherming.
Wat speelde er?
Een woningstichting verhuurde vanaf 11 juli 2024 een woning voor twee jaar aan een man die jarenlang dakloos was geweest. Het ging om een traject van WoonStaP, een samenwerking van woningcorporaties, gemeente en maatschappelijke opvang. Voorwaarden waren onder meer dat het beschermingsbewind en de ambulante begeleiding bleven bestaan. Tijdens het traject richtte de huurder de woning niet in, onderhield hij de tuin niet en ervoeren buren overlast.
Na een evaluatie besloot de woningstichting het contract niet om te zetten. Een eerste brief ging door een technische fout te vroeg de deur uit. Met een brief van 13 april 2026 herriep de woningstichting die brief en deelde zij mee dat de huur op 10 juli 2026 zou eindigen. De huurder vertrok niet. De woningstichting vorderde ontruiming in kort geding.
Beoordeling
De bewindvoerder van de huurder voerde aan dat er geen sociale noodsituatie was. Er zou dus een huurovereenkomst voor onbepaalde tijd zijn. De kantonrechter volgde dat niet. Vaststaat dat de huurder vanaf 2016 op wisselende plekken en op straat had geleefd en in 2024 in een caravan bij een loods verbleef, waar hij weg moest. Hij viel dus onder de groep personen in een sociale noodsituatie met een aantoonbaar urgente huisvestingsbehoefte. Het tijdelijke contract was daarom geldig.
De huur was ook tijdig aangezegd en dus op 10 juli 2026 geëindigd. Een beroep op misbruik van bevoegdheid slaagde niet: de woningstichting had haar belang voldoende aannemelijk gemaakt, omdat de huurder de afspraken niet nakwam. De kantonrechter veroordeelde de huurder tot ontruiming. Wel kreeg hij gezien zijn kwetsbare positie acht weken de tijd, in plaats van de gebruikelijke twee weken.
Wat betekent dit voor u?
De uitspraak laat zien dat tijdelijke verhuur aan specifieke groepen een bruikbaar instrument is. Daarvoor moet u wel drie dingen op orde hebben:
- Doelgroep onderbouwen. Leg bij het aangaan van de huur vast tot welke groep de huurder behoort en waaruit dat blijkt. De bewijslast ligt bij u.
- Termijn bewaken. Het contract mag niet langer duren dan twee jaar.
- Tijdig aanzeggen. Informeer de huurder schriftelijk tussen drie maanden en één maand vóór de einddatum. Een te vroege of te late brief kan betekenen dat de huur voor onbepaalde tijd doorloopt. Een voorbeeld van een aanzegging vindt u op onze site.
Verhuurt u aan jongeren, dan is het jongerencontract soms een alternatief. Dat is een contract voor onbepaalde tijd met een eigen opzeggingsgrond na vijf jaar.
Te laat of te vroeg aangezegd?
Informeert u de huurder niet tijdig, dan loopt de huurovereenkomst volgens artikel 7:271 lid 2 BW na de einddatum voor onbepaalde tijd door. U kunt de huur dan alleen nog opzeggen op een van de wettelijke gronden van artikel 7:274 BW, en de huurder heeft volledige huurbescherming. Een te vroege brief, meer dan drie maanden vóór de einddatum, voldoet evenmin. In de zaak in Enschede herstelde de woningstichting een te vroeg verzonden brief door die te herroepen en binnen de termijn een nieuwe brief te sturen. Dat liep goed af, maar het laat zien hoe klein de marge is.
De huurder kan een tijdelijke huurovereenkomst overigens wel tussentijds opzeggen, tegen een betaaldag. Die mogelijkheid kunt u niet uitsluiten.
Conclusie
Tijdelijke verhuur is sinds 1 juli 2024 de uitzondering, maar voor specifieke groepen blijft het mogelijk. De rechter toetst in de eerste plaats of de huurder echt tot zo'n groep behoorde, en daarna of u tijdig hebt aangezegd. Enige voorzichtigheid is toch vereist: in deze zaak ging de eerste brief te vroeg de deur uit. Mijns inziens loont het om voor iedere tijdelijke huurder een vaste werkwijze te hanteren, met een agenda voor de aanzegging.
Vragen?
Verhuurt u tijdelijk aan een van deze groepen of wilt u een tijdelijk contract beëindigen? Neem dan vrijblijvend contact met mij op. Ik denk graag met u mee!
Wilt u woonruimte tijdelijk verhuren? Lees meer over onze aanpak als advocaat tijdelijke verhuur en short stay.